Fantaseren
iets wat ik graag doe.
Een beetje zo als Alice,
weg dromen bij de waterkant en een ongewoon wezen volgen,
die een vest draagt.
Vervolgens in een konijnenhol vallen en blootstaan aan de wreedheid van
de rode koningin.
Ik hou er van mij eigen wereld te bedenken.
En soms hé..
Soms paste Tom daar gewoon niet in.
Ik wilde mijn eigen weg zoeken
onafhankelijk zijn.
Maar als ik dan te lang weg was.
Dan kreeg ik zo'n gevoel van binnen.
Zo'n gevoel dat er iets niet klopt.
Het leek op pijn
maar was het net niet helemaal.
Het leek als of mijn hart het uitschreeuwd naar de
hemel
om hulp.
Het was als of de lucht veel minder blauw was,
het gras veel minder groen was
en de zon veel minder warm.
En die middag toen mijn gevoel me riep,
ik mijn ogen sloot
en
mijn
fantasie
me
mee
nam.
Het was toen dat ik me het realiseerde
en zachtjes fluisterde ik,
de wind nam mijn woorden mee:
'Ik mis je.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten